കലാകാരൻ :
അതിന്റെ മുല കുടിയൊന്നാദ്യം മാറട്ടെ…
കരച്ചിലൊന്ന് തണുക്കട്ടെ..
ഞെരമ്പുറക്കട്ടെ…
വില പേശാൻ വയ്യ.. !
എങ്കിലും…
വിൽക്കാം ഞാനതിനെ തെരുവിൽ… !

Advertisements

കണ്ണിനു താഴെ കറുപ്പരിച്ചു
തുടങ്ങി.
കാതിലെ തുള അയഞ്ഞു തൂങ്ങിത്തുടങ്ങി.
തലയിലാദ്യം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടവെളുത്ത കിളിർപ്പുകളെ കറുപ്പുതേച്ചൊതുക്കാൻ നോക്കിയപ്പോൾതളരാത്ത പോരാളികളെപ്പോലെ അവ വീണ്ടും കിളിർത്തു. താടിക്കു താഴെ വീണ്ടുമൊരു താടികൂടി.

അല്ല താനാരാ?
ഞാനാ അമ്മേ…. അമ്മേടെ മോൻ.

ഷൂ

വാങ്ങിയ പിറ്റേ ദിവസം മുതൽ പെട്ടിക്കുള്ളിൽ പൊടീം വെള്ളോം ഒന്നും കൊള്ളിക്കാതെ വെച്ചിരിക്കായിരുന്നു ആ പിങ്ക് ഷൂ…

വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ആ ഷൂവെടുത്ത്‌ കാലിലിട്ടപ്പോൾ കാലത്തിനകത്തേക്ക് കയറുന്നില്ല.

അതിനെക്കൊണ്ടെനി പ്രത്യേകിച്ചൊരു ഉപകാരവുമില്ലെന്ന തിരിച്ചറിവോടെ അതെടുത്തു വീണ്ടും പഴേ പെട്ടീല് തന്നെ തിരികെ വെച്ചു.

എല്ലാമിങ്ങനെത്തന്നെയാണ്, അഴുക്കു പറ്റിക്കാതെ പെട്ടീടുള്ളിൽ തന്നെയിരുന്നാൽ ഒരു കാലത്ത് ഒരുപയോഗവുമില്ലാതെ പോയകാലത്തെക്കുറിച് പരിതപിച് ശിഷ്ടകാലം തള്ളി നീക്കേണ്ടി വരും, കഥയിലെ ഷൂ പോലെ.

പ്രണയിക്കുന്നതെന്തിനാണെന്നു ചോദിച്ചാൽ അവനെക്കൊണ്ട് കൂടി എന്നെ പ്രണയിപ്പിക്കാനാണെന്നു പറയേണ്ടി വരും.

ആത്മഹത്യ

ചിലരങ്ങനെയാണ് വരച്ചതു തെറ്റിയാൽ പേപ്പർ വലിച്ചുകീറും..
വേറെ ചിലർ അത് മായ്ച് മാറ്റി വരക്കും..
പേന കൊണ്ട് കടലാസ്സിൽ വരച്ച ചിത്രങ്ങൾ മാറ്റി വെട്ടി തിരുത്തി വരച്ചാൽ പണ്ടു വരച്ചതിന്റെ തെറ്റും കുറിയും ആ ചിത്രത്തെ വികൃതമാക്കിയേക്കാം,

ഒടുക്കം വെളുത്ത പേപ്പറായി
മടങ്ങിയവരുമുണ്ട്.

ബന്ധനങ്ങൾ

പണ്ടൊരു കഥയുണ്ട്. ഒരു മുനി പൂര്ണദുഖിതനായ ഒരാളെയും പൂർണ സന്തോഷവാനായ ഒരാളെയും വിളിച്ചു വരുത്തി. രണ്ടുപേരോടും ചുറ്റും കണ്ണാടികളുള്ള ഓരോ മുറിയിൽ കയറി നിൽക്കാനാവശ്യപ്പെട്ടു. ദുഃഖിതാനായവൻ കയറിയ മുറിക്കു ചുറ്റിലും അയാൾക്ക്‌ വിഷമങ്ങളും പ്രശ്നങ്ങളും മാത്രമേ കാണാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളു… അതയാളെ കൂടുതൽ ദുഃഖിതനാക്കി…സന്തോഷവാനായവൻ മുറിക്കുള്ളിലേക്ക് കയറിയപ്പോൾ അയാൾക്ക്‌ചുറ്റിലും സന്തോഷിക്കുന്ന മുഖങ്ങളെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു.

ഈ മുനിയുടെ കഥപോലെ തന്നെയാണ് നമ്മുടെ ഇന്നത്തെ നവമാധ്യമങ്ങളിലും പ്രതിഫലിക്കുന്നത്. കേരളം കരയുകയാണ്. ദിനം പ്രതി വര്ധിക്കുന്ന മരണങ്ങളും… പ്രശ്നങ്ങളും..

ചരമ കോളങ്ങൾ മലയാള പത്രങ്ങളിൽ നിന്നും എടുത്ത് മാറ്റേണ്ട സമയം അധികരിച്ചിരിക്കുന്നു.

സംസ്കാരത്തിന്റെ തനിമയിലും വിദ്യാസമ്പന്നതയിലും വീമ്പു പറയുന്ന കേരളത്തിന്റെ പോക്കിതെങ്ങോട്ടാണ്??

കുടുംബ ബന്ധങ്ങളും വിവാഹങ്ങളും ഇന്നും ഇന്ത്യയുടെ പൈതൃകത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നുണ്ടെന്നിരിക്കിലും ഇതേ പൈതൃകത്തിന്റെ പേരിൽ ആളുകൾ കാട്ടി കൂട്ടുന്ന ചേഷ്‌ടകൾ കണ്ടില്ലെന്നു നടിക്കാനാവില്ല.

ജനാധിപത്യരാഷ്ട്രമായ ഇന്ത്യയിൽ 18 വയസ്സു തികഞ്ഞ ഏതൊരു ഇന്ത്യൻ പൗരനും സ്വന്തം കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കാനും നടപ്പിൽ വരുത്താനുമുള്ള വ്യക്തി സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ടെന്നിരിക്കെ മറ്റുള്ളവർ അതിൽ ഇടങ്കോലിടേണ്ട ആവശ്യമെന്താണ്? ( NB : സ്വന്തം കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിച്ചു നടപ്പിൽ വരുത്തുമ്പോൾ അതിന്റെ നല്ലതും ചീത്തയുമായ ഫലങ്ങളെല്ലാം തന്നെ അനുഭവിക്കാനും തയ്യാറാവണം).ഓരോ പൗരനും ഓരോ വ്യക്തിയാണെന്ന തിരിച്ചറിവുണ്ടാവണം. അത് അമ്മയാണ്…. മകളാണ്… മകനാണ്…. ഭാര്യയാണ്…. എന്തുമാവാം എന്നല്ല…. അവരുടെ താല്പര്യങ്ങളും സംരക്ഷിക്കപ്പെടെണ്ടതുണ്ട്.

മാട്രിമോണിയൽ സൈറ്റുകളും പത്രങ്ങളും പരിശോധിച്ചാൽ മനസ്സിലാവും അത്രമേൽ വിവാഹപരസ്യങ്ങൾ വർധിച്ചു വരികയാണ്. ഒരു വയസ്സു കഴിഞ്ഞാൽ പ്പിന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാത്തതൊക്കെ ഒരു കുറച്ചിലായി കാണുന്നവരും ചെറുതല്ല. അപ്പൊ പിന്നെ പഠിക്കാൻ വിട്ട പ്രായത്തിൽ മക്കൾ സ്വന്തം ഇണയെ സ്വയം കണ്ടുപിടിക്കുന്നതിൽ കുറ്റം പറയാനാവില്ല.

സമൂഹത്തിൽ വിവാഹമെന്നത് അത്രമേൽ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കേണ്ട ഒന്നാണോ?

വിവാഹമെന്നത് രണ്ടു പേരുടെയും രണ്ടു കുടുംബങ്ങളും ഒന്നായിചേരുന്ന മഹത്തായ ഒന്നാണെന്നാണല്ലോ നിർവചനം.. !!

ഇവിടെ ഒന്നായിചേരേണ്ടവർ ഒന്നായി ചേരാതെ കുടുംബങ്ങൾ പരസ്പരം പൊരുത്തപ്പെട്ടിട്ടെന്തു കാര്യം. ജാതിയും, മതവും, നിറവും, ചുറ്റുപാടുകളും, പണവും, രാഷ്ട്രീയവുമെല്ലാം മാത്രം വിവാഹ പൊരുത്തത്തിന്റെ മാനദണ്ടങ്ങളാവുമ്പോൾ ഒന്നിച്ചു ജീവിക്കേണ്ടവർ തമ്മിലുള്ള മാനസിക അകലം കുറയ്ക്കാൻ ഇതൊക്കെ പ്രാപ്തമാണോ എന്ന് സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. കുടുംബ ബന്ധങ്ങളുടെ മാത്രം താല്പര്യം മുൻനിർത്തി ഇണയെ കണ്ടെത്തി വിവാഹം കഴിക്കുന്നതാണ് സംസ്‍കാര സമ്പന്നമെങ്കിൽപ്പിന്നെ നിങ്ങളീപ്പറയുന്ന വിവാഹത്തിന്റെ തന്നെ അർത്ഥം മാറുകയായി. ഒരു പക്ഷേ സമൂഹത്തിൽ നടക്കുന്ന നിങ്ങൾ സംസ്കാര സമ്പന്നമെന്ന് വിളിക്കുന്ന വിവാഹങ്ങളിൽ അധികവും ദുരഭിമാന വിവാഹങ്ങൾ ആയിക്കൂടെ??

ആവലാതികളുണ്ടാവാം… മക്കളെക്കുറിച്ചോർത്… അവരുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചോർത്….. ആ ആവലാതിയുടെയും ദുരഭിമാനത്തിന്റെയും പുറത്ത് നടക്കുന്ന കൊലപാതകങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് അഭിമാനിക്കാനുതകുന്നതാവാം….

കൊന്നാൽ പാപം തിന്നാൽ തീരുമെങ്കിൽ, ജനിപ്പിച്ച പാപം നിങ്ങളങ്ങു കൊന്നുതിന്നു തീർക്കിൻ.

ബന്ധങ്ങൾ ബന്ധങ്ങളാവുമ്പോൾ നിങ്ങളീ മഹനീയവത്കരിക്കുന്ന ഭാരതീയ സംസ്കാരം വികലമാവുകയല്ലേ??

രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ തമ്മിലുള്ള കലഹങ്ങൾ കൊണ്ട് നിങ്ങളെന്തു നേടി??

ജാതി- മത വേർതിരിവുകൾ കൊണ്ടു നിങ്ങൾക്കെന്തു കിട്ടി?

പണമാണോ എല്ലാത്തിനുമടിസ്ഥാനം?

വേറൊരുത്തനൊപ്പം ജീവിക്കാൻ ഭർത്താവിനെക്കൊന്ന് നാടുവിട്ട ഭാര്യയും …അന്യപുരുഷനുമായുള്ള ബന്ധം കാരണം സ്വന്തം മക്കളെ വരെ കൊലപ്പെടുത്തിയ അമ്മയും…. മകളെക്കൊന്ന അച്ഛനും…. ജാതി മതത്തിന്റെ പേരിൽ അരങ്ങേറുന്ന കൊലപാതകങ്ങളും… എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത പട്ടിക….ഇനിയുമുണ്ട്…ഇതിനിടയിലെ രാഷ്ട്രീയ പാർട്ടികൾ തമ്മിലുള്ള മുതലെടുപ്പും.

മറ്റൊരു ജീവനെ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ ഇവരുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കാത്തതെന്തേ…. !!

ചോര കണ്ട് അറയ്ക്കാത്തതെന്തേ… !!

ഉള്ളിൽ ചീഞ്ഞു നാറുന്ന വ്രണങ്ങൾ മുകളിൽ വെള്ള പൂശി നാലാളെകാണിച്ചതുകൊണ്ട് സംസ്കാരസമ്പന്നത നിലനിർത്താമെന്ന പ്രത്യാശയിലാണോ??

ചോദ്യം നമുക്ക് നമ്മോടു തന്നെ ചോദിക്കാം.

Good people v/s Bad people

ടോ ….ടോ …. എവിടെപ്പോവ??

ഒന്ന് പോയി മരിച്ചേച്ചും വരാം..

ങേ…
ങ്ങാ….
നീയെന്താടോ ഈ പറേണെ… !! പ്രാന്തായോ?

അല്ല സഹോ…ഈ കുറ്റം പറച്ചിലും പുച്ഛിക്കലും കേട്ടു മടുത്തു. ചത്താലെങ്കിലും നാലാളുടെ വായീ ന്ന് നല്ലത് കേക്കാലോ …. അതാണല്ലോ നാട്ടു നടപ്പ്.

എന്റെ പൊന്നു ഭായ് നിങ്ങളീ നാട്ടുകാര് നല്ലത് പറീണതും നോക്കി നിന്നാൽ അവിടെ നിക്കലേ ണ്ടാവൂ. “Good people go to heaven and bad people go to everywhere “” ന്നാണല്ലോ.

മണ്ണെണ്ണക്കുപ്പിയിലെ മണ്ണെണ്ണ മൊത്തം കുടിച്ച് ചീർത്ത തീപ്പെട്ടികൊള്ളികൾ…

പ്രണയം നമ്മളെ നിഷ്ക്രിയരാക്കും….

എനിക്കാ നിഷ്‌ക്രിയതയിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടണം….

ങും

നീണ്ട അച്ചിലേക്ക് കമ്പിയും സിമെന്റും മണലും നിറച്ചു……. പണി തുടർന്നു…..
……………………………………….

അവസാനമായി ഇനിയിപ്പോ തായ്‌വേരിനു ചാരനിറം കൊടുക്കണം.
നാളെത്തന്നെ നഗരമധ്യത്തിൽ സ്ഥാപിക്കാനുള്ളതാണ് . ഇതുപോലെ ഒരു നാല്പത്തിയൊമ്പതെണ്ണവും കുറച്ചു പെയിന്റടിച്ച വള്ളിചെടികളും കൂടി സ്ഥാപിച്ചാൽ വേനലിനേക്കുള്ളതായി.

അപ്പൊ ഓക്സിജനെന്തു ചെയ്യും??

പണമടക്കട്ടെ…. സിലിണ്ടർ മൂന്നെണ്ണമാ ഒരു വീട്ടിലേക്ക്… റേഷൻ ഓക്സിജൻ സ്റ്റോക്ക് തീർന്നാൽ പറഞ്ഞാ മതി….